Opryszczka

Wirus opryszczki zagnieżdżony w komórkach nerwowych staje się niewykrywalny dla układu odpornościowego, dlatego przez wiele lat może pozostawać w uśpieniu, jest wiele czynników, które wpływają na uaktywnienie się wirusa opryszczki.

Na opryszczkę wskazują skupiska zapalnych pęcherzyków, początkowo są one wypełnione treścią surowiczą, następnie ropą, a potem tworzą się strupy, chory może odczuwać niewielkie swędzenie lub niewielki ból.

Do groźniejszych objawów ataku wirusem opryszczki należą: opryszczka jamy ustno-gardłowej, którą można zakazić się poprzez pocałunki nosicieli HSV-1, choroba może minąć samoistnie lub powodować owrzodzenia na wargach i dziąsłach; opryszczka może zaatakować rogówkę i spojówkę oka; zakażenia narządów płciowych.

Domowe sposoby na opryszczkę, nie zawsze działają, ale warto je wypróbować, niekiedy pomocne jest przykładanie pokruszonej aspiryny, działa ona przeciwzapalnie i przyspiesza wysychanie opryszczki.

Odporność organizmu obniża się w momencie silnego stresu czy też w trakcie innej choroby, powikłania nieleczonej opryszczki mogą być bardzo poważne, ponieważ wirus może np. przenieść się do oka lub do mózgu.

Zakażeniom opryszczki obu typów może towarzyszyć rumień wielopostaciowy, przybiera on postać miejscowego zaczerwienienia skóry spowodowanego rozszerzeniem powierzchownych naczyń krwionośnych, rzadko na skórze i błonach śluzowych powstają pęcherze.

Opryszczkowe zapalenie mózgu ma zwykle przebieg ciężki i rozwija się bardzo dynamicznie, choroba rozpoczyna się od objawów zwiastunowych przypominających grypę: gorączka, bóle mięśni, biegunka, powiększenie węzłów chłonnych, następnie pojawiają się zaburzenia świadomości, wysoka gorączka i objawy ze strony centralnego układu nerwowego, choroba zwykle przebiega bez wykwitów opryszczkowych na skórze i błonach śluzowych.

Śmiertelność w opryszczkowym zapaleniu mózgu bez swoistego leczenia wynosi 70-80%, jeśli leczenie przeciwwirusowe zostało wdrożone szybko, przed utratą przytomności śmiertelność nie przekracza 30%, choroba może jednak pozostawiać trwały ślad w postaci niedowładów, porażeń, padaczki, zaburzeń psychotycznych i innych.

Opryszczka w ciąży to bardzo niebezpieczna choroba, ponieważ grozi zaburzeniami rozwojowymi płodu, a nawet śmiercią noworodka, atakuje ona błony śluzowe i skórę.

Opryszczka typu pierwszego nie jest groźna dla kobiet w ciąży, oczywiście pod warunkiem, że wirus nie zostanie przeniesiony na narządy płciowe.

Do zarażenia dziecka wirusem opryszczki dochodzi: w czasie ciąży – wirus migruje drogą krwionośną przez łożysko lub drogą wstępującą z pochwy przez szyjkę macicy; w czasie porodu – noworodek przechodzący przez kanał rodny ma kontakt z wydzieliną ze zmian chorobowych u matki, występujących w obrębie narządów płciowych; poprzez przeniesienie wirusa od matki na dziecko w wyniku dotyku, pocałunku (ręce, usta).

Uważa się, że osoby cierpiące na opryszczkę narządów płciowych są bardziej podatne na infekcje wirusem HIV wywołującym AIDS, uszkodzony, przez atak opryszczki, naskórek w okolicach narządów płciowych sprzyja wnikaniu do organizmu wszystkich drobnoustrojów chorobotwórczych.

«1 ... 789 10