Niedoczynność tarczycy

Zaburzenia przysadki są stosunkowo rzadką przyczyną niedoczynności tarczycy, uszkodzenie przysadki mózgowej zazwyczaj spowodowane jest guzami przysadki.

Gdy niedoczynność tarczycy jest prawidłowo leczona objawy mogą stopniowo ustępować, stała stymulacja tarczycy może prowadzić do powstania tzw. woli, ponadto osoba chorująca ma problemy z zapamiętywaniem, a jej procesy myślowe są spowolnione.

Zaawansowana niedoczynność tarczycy, znana jako obrzęk śluzowaty, występuje rzadko, ale kiedy nastąpi może być groźna dla życia, oznaki i objawy obejmują: niskie ciśnienie krwi, problemy z oddychaniem, zmniejszenie temperatury ciała, brak reakcji, a nawet śpiączkę, w skrajnych przypadkach obrzęk śluzowaty może być śmiertelny.

W chorobie Hashimoto i innych stanach niedoczynności tarczycy potrzebna jest substytucja hormonów tarczycy, zaleca się doustne preparaty T4.

Ziołolecznictwo to medycyna tybetańska i chińska dysponują one lekami ziołowymi oddziaływującymi na czynność gruczołów dokrewnych (w tym tarczycy).

W niedoczynności tarczycy zaleca się eliminowanie z diety pokarmów mogących stymulować wzrost wola, takich jak orzeszki ziemne, soja, rzepa, kapusta.

Chory musi skrupulatnie i regularnie przyjmować przepisane leki i przestrzegać zalecanych badan kontrolnych pozwalających ustalić właściwe dawkowanie, ciąża stwarza szczególnie duże zagrożenie dla matki i dziecka.

Noworodka z niedoczynnością tarczycy należy poddać leczeniu hormonalnemu, aby zapobiec opóźnieniu w rozwoju i zahamowaniu wzrostu.

Nieleczona lub nieprawidłowo leczona niedoczynność tarczycy wiąże się ze zwiększoną częstością niepłodności u kobiet.

Niedoczynność tarczycy w okresie ciąży zwiększa ryzyko poronienia, odklejenia łożyska, krwawienia poporodowego niedokrwistości, nadciśnienia ciążowego.

«1 ... 789 10