Kreatynina

Stężenie tej substancji w surowicy wynoszące 2,55 mg/dl świadczy o upośledzeniu czynności nerek. Aby dokładniej ocenić stopień upośledzenia funkcji nerek, należałoby wyliczyć wartość przesączania kłębuszkowego. Do tego obliczenia poza znajomością stężenia kreatyniny w surowicy konieczna jest również znajomość wieku, płci i rasy osoby badanej. Chory z upośledzoną czynnością nerek powinien być skonsultowany przez nefrologa lub znajdować się pod stałą kontrolą tego specjalisty. Na podstawie wyniku jednego badania - stężenia kreatyniny w surowicy nie można jednak określić jaka choroba doprowadziła do uszkodzenia nerek, jakie jest rokowanie ani też ustalić sposobu leczenia. Aby uzyskać więcej informacji na temat choroby, konieczne jest zebranie wywiadu uwzględniającego obciążenie rodzinne chorobami nerek oraz badanie lekarskie. Niezbędne są również badania dodatkowe, takie jak badanie moczu, badania biochemiczne (morfologia, elektrolity, glukoza, kwas moczowy i inne), badanie obrazowe nerek (np.

USG). Leczący chorego lekarz dysponujący takimi informacjami może rozpoznać chorobę nerek, która doprowadziła do upośledzenia czynności tego narządu lub też zalecić dalszą diagnostykę oraz zaproponować właściwe leczenie.

Klirens kreatyniny odzwierciedla wielkość przesączania kłębuszkowego (GFR) i służy do oceny funkcji nerek. Wskazaniem do wykonania testu jest ocena wielkości przesączania kłębuszkowego (GFR) oraz kontrola funkcji nerek w trakcie stosowania leków nefrotoksycznych. Klirens kreatyniny jest podstawowym badaniem czynności nerek i określa zdolność nerek do oczyszczania krwi (osocza) z kreatyniny. Aby wykonać to badanie konieczne jest oznaczenie stężenia substancji w dobowej zbiórce moczu (DZM) i w surowicy krwi. Stężenie substancji w osoczu zależy o kilku czynników, m.in od: masy mięśniowej, wieku, ilości wody w przestrzeni pozakomórkowej, oraz od przesączania kłębuszkowego. Jest ona wydalana prawie wyłącznie przez nerki, ale w przypadku znacznego ograniczenia filtracji nerkowej pojawia się dodatkowe, aktywne jej wydzielanie przez cewki nerkowe. Wówczas dopiero obserwuje się przekroczenie wartości referencyjnych dla stężenia kreatyniny w surowicy. W wyniku chorób nerek z utratą czynnych nefronów dochodzi do obniżenia filtracji, a tym samym klirensu. W zespołach nerczycowych (z wysoką proteinurią) i ciężkich niewydolnościach nerek wartość klirensu kreatyniny jest zawyżona (w porównaniu do klirensu inuliny) ze względu na wydzielanie cewkowe, a tym samym utrudnia to prawidłową ocenę GFR. Przy GFR

«12 3 456 ... 10»