Jaskra

Jaskra jest to grupa chorób oczu, charakteryzujących się uszkodzeniem nerwu wzrokowego zwykle spowodowanym przez stosunkowo wysokie ciśnienie wewnątrz gałki oka (IOP). To podwyższone ciśnienie we wnętrzu oka, nieleczone może doprowadzić do uszkodzenia nerwu, co powoduje postępującą utratę wzroku stałego, wywołując początkowo ledwo zauważalne ślepe plamki na krawędziach pola widzenia, rozwijające się do ostrego zawężania się go jak tunelu, a następnie do utraty wzroku.

Szacuje się, że od dwóch do trzech milionów osób na terenie Stanów Zjednoczonych ma jaskrę, a sto dwadzieścia tysięcy z nich są już prawie niewidomi w wyniku postępującej choroby. Jest ona główną przyczyną utraty wzroku w Ameryce, oraz najczęstszą przyczyną ślepoty u Afroamerykanów, którzy są około trzy razy bardziej narażeni na ryzyko wystąpienia jaskry niż reszta populacji. Ryzyko zachorowania na jaskrę wzrasta dramatycznie wraz z wiekiem, ale może również atakować osoby w każdej grupie wiekowej, a nawet noworodki i płody. Najogólniej jaskrę można podzielić na dwie kategorie: jaskra z szerokim otwartym kątem przesączenia oraz jaskra z wąskim zamykającym się kątem przesączenia.

Aby zrozumieć, co to jest jaskra i co powyższe terminy oznaczają, niezbędne jest poznanie struktury oka.

Oczy kształtem swym przypominają kule. Twarda, szczelna powłoka ochronna (twardówka) obejmuje całe oko, z wyjątkiem rogówki w przedniej części oka oraz nerwu wzrokowego w jego tylnej części. Światło wpada do oka przez rogówkę, a następnie przechodzi przez soczewkę, które skupia je na siatkówce (najbardziej wewnętrznej powierzchni oka w jego tylnej część). Czopki i pręciki osadzone są na siatkówce i przekształcają energię świetlną na impulsy elektryczne, które są przekazywane do mózgu przez wiązki nerwowe zwane nerwem wzrokowym.

1 234 ... 12»