HIV

HIV nie jest przenoszony przez owady z aparatem gębowym ssąco-kłującym np. kleszcze, komary.

Po zakażeniu wirus HIV atakuje limfocyty T, szczególnie te, na których występują antygeny CD4 (tzw. limfocyty T4).

Od momentu gdy wirus HIV powiela się w komórce limfocytu, czyni ją niewidzialną dla układu odpornościowego.

Wirus w żywej komórce dokonuje procesu odwrotnej transkrypcji – przy pomocy enzymów zapisuje informację genetyczną ze swojego RNA do DNA limfocytu T4, który później powiela wirusa HIV.

W ciągu kilku dni po zakażeniu może rozwinąć się tzw. ostra choroba retrowirusowa trwająca do kilku tygodni, w tym okresie występują objawy ogólne takie jak powiększenie węzłów chłonnych, podwyższona temperatura i inne tzw.

grypopodobne symptomy.

Gdy układ immunologiczny zostaje wyniszczony organizm atakowany jest przez choroby nowotworowe: mięsaka Kaposiego (u 13% pacjentów), rak szyjki macicy, czy chłoniak.

Najpopularniejszą stosowaną dziś metodą leczenia jest intensywna terapia antyretrowirusowa (HAART) charakteryzująca się tym, iż pacjentowi podaje się kilka różnych leków mających zaatakować różne etapy rozwoju wirusa.

Osoby żyjące z HIV stosujące odpowiednie leczenie i regularnie badające stan swojego układu odpornościowego żyją normalnie, zakażenie i choroba nie muszą być widoczne.

Zastosowane leczenie znacznie wydłuża życie chorego na HIV, prawdopodobnie do wieku naturalnej śmierci.

Niemal każde zakażenie HIV po latach przeradza się w AIDS.

Obecnie powszechnie dostępne w laboratoriach diagnostycznych są testy wykrywające obecność HIV.

«1 ... 8910 11