Gronkowiec złocisty

Trzeba mieć pewność, że został wyleczony do końca, ponieważ posiada on zdolności do nawrotów. Bakterie potrafią przebywać w organizmie w stanie utajonym w oczekiwaniu, aż zaistnieją odpowiednie warunki do ponownego rozprzestrzenienia. W przypadku wystąpienia zmian skórnych stosuje się leczenie miejscowe, przy zatruciach podaje się antybiotyki, niektóre szczepy gronkowca złocistego są odporne na leczenie penicyliną. Gronkowiec jest bakterią, której warto zapobiegać, oraz przed którą warto się zabezpieczać. Dużą rolę w profilaktyce odgrywa dbanie o system immunologiczny i stosowanie odpowiedniej diety. Warto ograniczyć spożywanie słodyczy, przetworzonej żywności oraz produktów zawierających konserwanty. Należy zwiększyć również spożywanie owoców i warzyw.

Należy również dbać o higienę osobistą, ale nie przesadnie. Gronkowiec złocisty może wywołać sepsę. Chorobę tą cechuje 50% śmiertelność, większa u ludzi starszych i mniejsza u ludzi młodych, dlatego warto zapobiegać tym bakteriom.

Zakażenia gronkowcem dzielą się na: schorzenia skóry (czyrak, trądzik, zastrzał, pęcherzyca noworodków); schorzenia błon śluzowych i surowicznych (nieżyt błon śluzowych dróg oddechowych, angina, zapalenie zatok bocznych nosa, zapalenie opłucnej, zapalenie opon mózgowych, zapalenie dróg moczowych, zapalenie jelit); schorzenia narządowe (zapalenie sutków, płatowe i oskrzelowe zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia); schorzenia limfogenne (zapalenie szpiku kostnego), posocznice i ropowice. Dawniej gronkowce były przyczyną pospolitych i zazwyczaj niegroźnych schorzeń. Wyraźny wzrost groźnych zakażeń gronkowcowych zauważono, gdy wprowadzone zostały antybiotyki, na które gronkowce są szczególnie oporne. Dodatkowo gronkowce często przyczyniają się do zatruć pokarmowych. Wydzielają one enterotoksynę, która powoduje zatrucia pokarmowe, charakteryzują się one krótkim czasem wylęgania (2-6h). Zatrucia te charakteryzuje biegunka, wymioty, ból brzucha, nudności, zimne poty i osłabienie, bardzo często pojawiają się również zapaści. Osoby, u których w wyniku zastosowania antybiotykoterapii o szerokim zasięgu działania doszło do zniszczenia fizjologicznej flory jelitowej, mogą cierpieć na zapalenie jelit spowodowane przez antybiotykoopornego gronkowca, który posiada zdolność do wytwarzania enterotoksyny. Ostry przebieg tego schorzenia występuje rzadko i dotyka głównie ludzi wyniszczonych inną chorobą z obniżoną odpornością. Gronkowcowe zapalenie jelit jest też częstym powikłaniem po zabiegach operacyjnych przewodu pokarmowego.

«1 2 345 ... 11»