Gronkowiec złocisty

Jest pospolitą bakterią występującą w wodzie i powietrzu. Czasem zamieszkuje jamę nosowo-gardłową oraz skórę ludzi i zwierząt. Toksyna gronkowca jest odporna na wysokie temperatury. Tylko jego powłoka zewnętrzna ulega zniszczeniu. Zatrucia gronkowcem mają krótki okres inkubacji (średnio 2h).

Objawami zatrucia są: biegunka, wymioty, spadek ciśnienia krwi, stany zapalne na skórze, trudno gojące się rany. Zakażenie może również zostać spowodowane przez nosiciela, na skutek nadużywania antybiotyków. Zakażenie gronkowcem może również prowadzić do wstrząsów, czasami nawet do śmierci. Gronkowce nie wytwarzające przetrwalników łatwo giną pod wpływem ogrzewania. Jednak enterotoksyna, która jest odporna na ogrzewanie może nie zostać rozłożona nie tylko w czasie gotowania, ale również podczas pieczenia produktów zakażonych. Przyczyną zatruć gronkowcem mogą być produkty takie jak: wędliny, mięsa, sałatki, ciastka, mleko, przetwory mleczne, kremy chałwy oraz lody. Gronkowca złocistego łatwo jest się nabawić w szpitalu, gdyż bakteria najczęściej atakuje osłabiony organizm. Jest szczególnie niebezpieczny dla osób starszych, którym w szpitalach często podaje się duże ilości leków. Gdyż wycieńczony organizm nie jest w stanie bronić się przed chorobą. Może być przenoszony również drogą kropelkową, przez uszkodzony naskórek, a także przedmioty codziennego użytku. Zwiększone ryzyko występuje w przypadku przerwania ciągłości tkanek oraz obecności w nich ciał obcych. W przypadku braku odpowiednio szybkiej reakcji lekarskiej gronkowiec złocisty będzie efektywnie opierać się leczeniu.

1 234 ... 11»