Dyskopatia

Profilaktyka

Profilaktyka dyskopatii wymaga zmiany codziennych nawyków na takie, które nie obciążają nadmiernie kręgosłupa. Do działań profilaktycznych zalicza się: zmniejszenie masy ciała u osób otyłych; unikanie gwałtownych obciążeń kręgosłupa (prawidłowe podnoszenie przedmiotów, umiejętne noszenie ciężarów, przestrzeganie zasad ergonomii w pracy); rozładowywanie napięcia mięśniowego wywołanego stresem (poprzez ćwiczenia, masaże czy inne metody); zwiększenie aktywności fizycznej o umiarkowanej intensywności.

U części chorych dyskopatia może być przyczyną powstania innych schorzeń kręgosłupa, takich jak stenoza czy kręgozmyk. Przy masywnych uciskach na korzenie nerwowe dochodzi do zaburzenia czucia, siły mięśniowej i odruchów w nogach, co w skrajnych przypadkach wiąże się z koniecznością interwencji chirurgicznej. Zabiegi, dzięki którym dyskopatia nie będzie tak uciążliwa to: krioterapia, hydroterapia, fizjoterapia, kinezyterapia, akupunktura.

Dyskopatia, jako schorzenie przewlekłe jest trudne do leczenia i przekonało się o tym już mnóstwo osób, które na całym świecie borykają się z tym problemem. W pierwszej kolejności trzeba liczyć się z tym, że nie zawsze lekarz będzie w stanie powstrzymać chorobę i jej nawracające rzuty, każdy taki incydent coraz bardziej przybliża pacjenta do tego, aby podjąć poważne leczenie. W pierwszej kolejności, podczas leczenia zachowawczego najważniejszym elementem jest rehabilitacja, fizjoterapia, która może przynosić bardzo dobre efekty. W przypadku pacjentów, którzy zgłaszają się z takim problemem jak dyskopatia do gabinetów fizjoterapeutycznych trzeba postawić przede wszystkim na walory edukacyjne i wypracowanie u nich zdrowych, poprawiających sprawność ruchową i postawę nawyków. Postępy w leczeniu choroby dyskowej są w głównej mierze uzależnione od współpracy pacjenta z zespołem medycznym, który stara się wraz z nim pozbyć problemu. Stosowanie leków o działaniu przeciwbólowym także musi odbywać się w porozumieniu z lekarzem. Dyskopatia to choroba, która wymaga zastosowania innych niż powszechnie używanych grup leków o działaniu przeciwbólowym, takie leczenie musi być skojarzone z leczeniem środkami przeciwzapalnymi oraz miorelaksacyjnymi, które są w stanie rozluźnić napięcie mięśniowe w okolicach występujących zmian. Wraz z zmniejszeniem tego napięcia lub przykurczu w przebiegu stanu zapalnego istnieje możliwość cofnięcia się jądra do właściwego miejsca w krążku międzykręgowym przy wspomagającym działaniu zabiegów fizykalnych. Leczenie operacyjne, mniej lub bardziej inwazyjne w zależności od stopnia zaawansowania choroby jest ostatecznym rozwiązaniem, które i tak nie gwarantuje ustąpienia dolegliwości.

«1 2 345 ... 9»